Դու երբեք չես կորցնի քո արժեքը

Մի անվանի հոգեբան իր դասախոսությունն  այսպես սկսեց.
-Ով է ցանկանում տանալ այս 20 դոլլարանոց  թղթադրամը
Շատ ձեռքեր բարձրացան...ցանկացողները շատ էին...
-Մինչ ձեզանից մեկը կստանա այս թղթադրամը  ,ես ինչ որ բան կանեմ  նրա  հետ,-շարունակեց հոգեբանը:
Նա ճմրթեց թուղթն ու կրկին հարցրեց,թե ինչ-որ մեկը  ցանկանում է վերցնել այն

...
Կրկին բարձրացան ձեռքեր...
-Այդ դեպքում,-պատասխանեց նա,-ես կանեմ հետևյալը.
Նա թղթադրամը նետեց հատակին ,ոտքով տրորեց  ,հետո բարձրացրեց ճմրթած ու կեղտոտված դրամն ու հարցրեց.
-Դե,և  ձեզանից ում է հարկավոր այս կեղտոտ թղթադրամը
Դարձյալ ցանկացան բոլորը...
-Սիրելի բարեկամներ,հենց նոր դուք ստացաք մի թանկարժեք դաս,-ասեց հոգեբանը,-չնայած այն ամենին,ինչ արեցի ես այս թշթադրամի հետ ,դուք բոլորդ ցանկացաք ստանալ այն...քանի որ այն չի կորցրել արժեքը...նա շարունակում է մնալ 20 դոլլար արժողությամբ թղթադրամ...
Կյանքում էլ է հաճախ այդպես պատահում,երբ մենք հայտվում ենք «հատակին»,տրորված,կեղտոտված...նման իրավիճակում մենք մեզ զգում են անարժեք ,անպետք  ...Կարևոր չէ ,թե ինչ է պատահել քեզ հետ,կամ՝կպատահի ,,,կեղտոտ ,թե մաքուր դու երբեք չես կորցնի քո  արժեքը...Դու միշտ կլինես  անգին `  Աստծո և  նրանց համար ,ովքեր սիրում են քեզ...